بین ترم و پس از آن مطلبی برای نوشتن نبود

امیر هم که وبلاگ رو تعطیل کرده حال ما هم خوب نیست بعدا یه چیزایی مینویسم.

خاطره‏ى نوزده بهمن يك خاطره‏ى افتخاربرانگيز است. جوانان نيروى هوايى - چه همافران، چه افسران و چه درجه‏داران - آن روز يك كار عاشورايى كردند(شما جوانهاى عزيزى كه در اين جلسه هستيد، وزن و اهميت آن كار را در آن دورانِ تعيين‏كننده و عجيب، شايد نتوانيد درست حدس بزنيد.) و اين كار عاشورايى نه فقط آن روز، بلكه در طول دوران بيست‏وهفت ساله، به يك نقطه‏ى اثرگذار و شعاع‏آفرين تبديل شد.

نيروى هوايى در طول اين سال‏ها در صفوف مقدم همه‏ى كارهاى افتخارآميزى كه از نيروهاى مسلح انتظار مى‏رفت، قرار گرفت. در دوران دفاع مقدس، نيروى هوايى در بخش آفند و پدافند كارهاى درخشانى كرد. من نمى‏دانم آيا شما جوانان عزيز از تاريخچه‏ى فعاليت‏هاى نيرو در اين دوران پُرماجرا مطلع هستيد يا نه، اما همين‏قدر بدانيد كه برترين مجاهدت‏هايى كه در يك دفاع مقدس ممكن است براى يك نظامى پيش بيايد، در نيروى هوايى پيش آمد و دلاوران نيروى هوايى از عهده‏ى آن برآمدند. بايد اين مسائل دقيق، امانتدارانه و به دور از مبالغه - احتياج به مبالغه نيست؛ واقعيات آن‏قدر شگفت‏انگيز و آن‏قدر باعظمت است كه هر چشمِ‏دل و هر بصيرتى را به خود متوجه مى‏كند - در اختيار نسل جوان گذاشته شود.

والسّلام‏ عليكم ‏و رحمة اللَّه‏ و بركاته